یکشنبه 20 تیر‌ماه سال 1395 @ 17:02

چقدر گریه بنوازم
که عشق
سربه راهمان کند
دراین عقوبت تن
وهوای روبه طوفانی اتاق
دستی به آسمان بکش
من از همان روزهای نخستین تابش
به حس تو
دیوانه بودم
ازهمان گردش های نخستین شب وروز
ازهمان چشمهای شورانگیز
وتبسمهای فریبانه...
مرابه هر خلقت جهانی که میبردی 
بازهم 
به توبرمیگشتم.
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
شمارنده